İşte harika diyebileceğim bir oluşum. Bir Tabak, ev kadınlarını birbirinden gereksiz tv programlarından ve kim kiminle evlenecek ya da kimin yememeğinden saç çıkacak gibi gereksiz tartışmalardan uzaklaştıracak bir web site. Bu web site sayesinde özellikle ev kadınları tv-sosyalleri olmak yerine e-sosyaller olacak ve kendilerine favori aşçılar edinecek, birilerinin favori aşçıları olacak dahası sevgileriyle yaptıkları yemeklerini böyle bir ortamda paylaşarak tatmin olabilecek. Bu ortamı yemeklerinin fotoğraflarıyla da taçlandırabilecekler. Hatta sohbetler ve paylaşımlar ilerledikçe sanal-günlerini sosyal günlere dönüştürebilecekler.

Ev kadınları özelinde düşündüğüme bakmayın, yemek yapmaya ve yemeğe ilgi duyan herkes bu sosyal ağa üye olabilir. Ev kadınlarının çağdaşlığı, dinamikliği ve teknolojiyi bu sayede yakalayabileceklerine inandığımdan özellikle onlara sesleniyorum tabi.

Uyarımı eklemek zorundayım. E-ortamda olduğumuz için yemek tariflerini yemekleriyle taçlandıranlar, bu yemeklerin lezzetli olduğuna inan(dır)manın yolunun yemeğin fotoğrafıyla kurduğumuz bağda olduğunu bilsinler. Bu nedenle lütfen yemeklerini biraz sanatsal açıdan daha doğrusu doğru açılardan fotoğraflasınlar.

E-ortamdaki öncelikli amacınız göze hitap olsun... Ayrıca tüm yemek sırlarınızıda sır olmaktan çıkarın tabi.

Modayı takip ettiğiniz adres sokaklarsa, sokakların modasını ve tarzlarını en kolay biçimde takip edebileceğiniz adres de streetstyl.es

streetstyl.es'de birçok moda ve stil (ben 'tarz' sözcüğünü daha çok seviyorum) blogunu fotoğraf içerikleriyle takip etmeniz mümkün. Böylece ilginizi çeken tarzların yer aldığı blogları çok daha kolayca tespit edebilirsiniz.

Örneğin yukarıdaki fotoğraflar sırasıyla stockholm street style ve lookbook adlı bloglardan ...

Hastası olmanız muhtemel ...

Jiklet üzerinden ...

Bugün, güzide blogumuz Avam Kamarası’na dinamik bir şekilde ‘post’ atmadığım için Avam Kamarası ekibinden eleştiri aldım. İnternet günlüğü bu, aktif olmak gerek, emek vermek gerek tabi… Eleştiriler yapıcı olduğundan mıdır nedir, bir heves sörf yapıyordum, bir komiklikle karşılaştım. Ardından paylaşayım dedim, günün anlam ve önemi oldu tabi bu: Tembel Blogger’lar için Post Üreteci’nde sunulan seçeneklerden cümlelerinizi seçiyorsunuz ve sizin için post'unuzu oluşturmasını sağlıyorsunuz. Meraklısı deneyebilir. Tabi birde ben mesajı aldım bugün, bu post’ta günün nüktesi olsun.

Salı günü sözünü ettiğim Bizim Pastane gibi hastası olduğum bir başka yemek blogu da Cenk Sönmezsoy'un Cafe Fernando'su. Harikulade bir blog: Muhteşem tarifler, muhteşem yemekler ve onların muhteşem fotoğrafları.

Bilkent Üniversitesi İşletme Bölümü mezunu olan Sönmezsoy, yemek yapmaktan, yaptıklarını fotoğraflamaktan, ve onlar hakkında yazmaktan büyük keyif adığını söylüyor.

Cafe Fernando'nun mimarı ve her şeyi Cenk Sönmezsoy'a ilişkin daha fazlasını burada bulabilirsiniz.

Gelelim Cafe Fernando'nun en taze tarifine: Nar reçeli

Söz konusu yazıda benim ilgimi çekense reçelin tarifinden çok Sönmezsoy'un yazısının giriş paragrafı. Bayıldım.

Ben paragrafı alıntılayım, gerisine siz yukarıdaki bağlantıdan ulaşırsınız; ama mutlaka ulaşın, pişman olmayacaksınız.

"Bir nar reçeli yaptım, yanağını dayar uyursun. Hem tatlı, hem ekşi. Acayip bir şey. Arkadaşımın annesinin yaptığı, tadına baktıktan sonra bu çikolata mı kokuyor, yok yok Nutella kokuyor, yok hayır karamel mi acaba diye diye kasenin yarısını tereyağlı ekmeklere süre süre yiyip bitirdiğim kiraz reçelinden bile güzel."

"Bir nar reçeli yaptım, yanağını dayar uyursun."

Harika ya ...

Yemek/yiyecek bloglarında, verilen tariflerden çok tarifler arasına serpiştirilen fotoğraflar ilgimi çekiyor. Tariflere, hem kafamı karıştırdıklarından hem de yeteneğimi aştıklarından dolayı şimdilik uzak duruyorum; ama bu bloglar sayesinde yemek yapmaya yönelik ilgim de artmadı değil. Yoksa iş başa düştüğünden mi? Neyse. İşte en sevdiğim yemek/yiyecek bloglarından biri olan Bizim Pastane’den kabak reçeli ve yeşil elma marmeladı tarifleri.

Kitaptan birkaç fıkra :

Adamın biri, zengin bir adama şöyle der: “Senin karınla yatıyorum, hem de tek kuruş ödemeden.” Şaşıran zengin adam cevap verir: “Kocası olarak o hilkat garibesiyle birlikte olmak benim görevim ama sen neden bunu yapıyorsun ki?”

Bir misojinist (misojinist: kadın düşmanı) yeni ölmüş karısını gömmektedir. Bunu gören bir kişi sorar: “Bu huzura kavuşan fani de kim?” Adam cevap verir: “En sonunda ben!”

Fıkralar bayat evet, Aristofanes’in kemikleri sızlayacak ama olsun. E-kitabı indirmeden önce diğer fıkra alıntılarını okumayı da ziyadesiyle öneriyorum, uyarı mahiyetinde…

1982 yılında Ankara’da doğan Deniz Çakır, lise eğitimini tamamladıktan sonra Ankara Devlet Konservatuarı tiyatro bölümüne girmiş ve 2004 yılında konservaturdan mezun olup, İstanbul’a gelişiyle “olaylar gelişmiş”. Bu yazının amacı, kendisiyle ilgili bilgiler vermekten öte web sitesini duyurmak. Çok beğendim ben siteyi. Site sizi aralarında Edith Piaf, Diana Krall, Ezginin Günlüğü gibi şahanelerin güzel parçalarıyla karşılıyor. Deniz Çakır’ın fotoğrafları (şarap tadında, sütlü kahve tadında, çikolata (çukulata yazmış onlar) tadında başlıklarıyla) birbirinden güzel. Fotoğraflar yüklenirken biraz zaman alıyor, sabırlıysanız bir göz atın derim. Bazı kısımlar yapım aşamasında ama yine de hoş bir site olmuş.

Sitesi, Türk kullanıcıları tarafından en çok “hit” alanlardan biriymiş… Bu arada 08 Kasım-15 Kasım arası bedenimizi mutlaka temizlemeliymişiz (pancar, elma, havuç vb suları ile) keza ayın med-cezir’i bizi fena etkileyebilirmiş…

Meraklısına diyorum…

Yarasaya bakış açımızı derinden değiştiren Dracula, çocukluğumuzda olduğu kadar yetişkinliğimizde de bir efsane olarak yaşamaya devam ediyor. Her ne kadar efsane olarak yer etse de zihnimizde, Drakula gerçekten yaşamış bir karakterdir. Tabi ki vampir olduğu kısmı şüpheli. İşte inanmayanlar için şatosunun resimleri. Burayı ziyaret ederek siz de ikna olabilirsiniz.


Link http://www.full-room.com/2008/10/poenari-castle.html

“Deli Olma Hakkınızı Kullanın !..” adlı yazıda Salvador Dali’nin de birçok İspanyol gibi uzun bir ada sahip olduğunu yazmıştım: Salvador Domingo Felipe Jacinto Dali i Domenech

Bu gibi uzun adların nasıl oluştuğuna ilişkin bir kuram, "İspanyol Aile Adlarına İlişkin Bilmek İstediğiniz; Ama Hiçbir Zaman Sormaya Cesaret Edemediğiniz Her Şey" adlı sayfada Pablo Molinero Fernández tarafından öne sürülmüş. Meraklısına.